Sokrat ST Verse;
İçime gömülüyken eş ve gene çıkar kendini,
kendinle meşkederek yaşa çünkü bana göre değil,
adının geçti herhangi bir cümlenin içinde “keşke” demek. (bırak!)
Hangi şair senle ölür ve yazar?
kalemi aldığımda ışıklar dönüyor sönüp beyaza.
Işıkların bile bir bildiği var,
bunu anlamıştım ilk kez sana yenildiğim an.
Tadını çıkar ha şayet yoksan bende yokum.
Yok olurken bir şahit bulmak için savaşan,
bi güce ait kullar içinde kendini tam anlamıyla mücahit bulmam.
gel bana benler tamam engel bana
başkalarını senler sanıp her satırda den den yapar ellerim.
Neyim var neyim yok götür sende
kurban olurum bekliyorum yeniden harab et beni !
Kamufle Verse;
yine bi saldırı var bugün dayan biter elbet
sana yakışmaz saclarını yolup sitem etmek
her gece uykundan alıp hayallerinle ayık durmanın
tek rahatsız eden yönü konuştuğun kayıp kullar
bakın burdan yaşama bi damla ibret alın
bu cocuğun beş para etmez gönlunu kımler alır
bende kalır yaşadıklarım satılık deil bu kalp
bugün tek destekcim ıkı dostum e birde karım
kimi arkdan bıcaklar kimi yüzüne yalan güler
bi yanda masum yuvam bi yanda sacma düzen
bi yanda parasızlık bi yanda biten umutlarımın
yanında utanmadan bana gülen farklı yüzler…
bana mı lan bu piyango he bumudr kısmetim
sadece şu dünyada rahat bi nefes almak ıstedım
bana tuzu kuru diyen insanları davet etsem şu eve
içi fesat olanların bi anda dışı benle kirlenir…
Nakarat;
durmasam kimler cıkar karşıma bilemem
duuur kader bu kalbim fazla siteme dayanmaz