Bazen anladım sustum bazen döndüm kendi içime
Orda hayat yoktu bende kendimi saldım,
Göklere baktım cevap yoktu hiç uğruna herşey helak olmuş,
Bir nurunu dahi haketmedim mi tanrım?
Yaktı tenimi tenin kadın aşk dediğine susadım.
Aşk olmadan ben konuşmam ki taş kesilir susarım,
Aşk evimin duvarı ,aşk çay deminin buharı.
Gel cennet olsun vilayetim baldan olsun suları.
Şenlik eyle bayram eyle yine sev beni,
Şimdi geleyim saçmak için ellerine kıymetim.
Saklandım ömre yüzümü eymedim epeyde bir.
Ben bekledim yar ellerini el tenine değmedim,
Yazarken seni bu kağıda bahsetmedim bizden hiç.
Bir masal gibi bu yada avare bi anlamsız bi hisleniş.
Gözyaşı istemiştin ya al git onları.
Çünkü seven fedakar ve hayli nazik olmalı .
Her şeyin bilincindeyim; yakındır yeter demen.
O anda alır götürür asılsız denen keder,
Gidip dönmek kalmış sana ben çok bişey istemiyorum,
Gördüğünde bakıp yüzüme nasılsın desen yeter..
Nakarat;
Bak ağlamaktayım bir başıma karanlıkta bende,
Gel yar ramak kaldı gitmeme omzumda bu dertle.
Söyle bana bu lanet odada zerre kadar var mısın?
Tırnağımdan yüzüme kadar dört yanımda var sızın.
Hep ağlarım sen istersin yağmur yağın ansızın,
Ben milyarların içinde İstanbul kadar yalnızım.
Üzülsemde sana bişi demem tabiki bilirsin,
Çünkü senle biriz sen benim rakibim değilsin.
Laf ettiğim oldu tabi bi kaç defada git dedim ya;
Zeynebim inan samimi değildim.