seni içimdeki büyük bi depremle bir tuttum,
hata benim kayıp benim enkazlara ben şahit.
ayrılmak konu olunca içini döküyo her şair.
bıktım lan! gelip içimdeki afeti yen bari. olmuyo mu?
özledim doğrusu bu. bunca yıl gitmedim ki hergün ecel komşusuyum.
burun buruna ölüm deyip seni andım. ve bitti gel yanıma beni affet!
vedalaşır gölgeler, fazlasını söylemem, gururdan incinir yüreğimiz.
psikolojimi bozuyo senden ayrı geçen her gün.
kestirip atılcak kadar basit değil yaşantım. sen ayrı.. ben ayrı.. başardık..
bu deprem ve enkazda sade sen yaşandın.
hep sabredicem meleğim biz daha neler başardık!