NAKARAT :
Kurtuldum savaşlardan, kurtuldum yalanlardan,
Yorgunduk silkelendik sen ve ben Özgürlük Parkındaa..
VERSE :
Güneşin battığı yerim ben, hayallerim gibi
Beşikten mezara kadar ne değişcek bilinmez
Diril, kendine gel derler bana. Hangi hakla ??
Elimden aldığınız umut gibi ben yokum bilin.
Sonum gelir yelkovan akrebi geçtiği her zaman bak
Yüzüme süs olur gözpınarlarımdaki çapaklar
Kaçarsam kurtulurum belki bu saçma düzenden
Ama ona bile dermanım yok inan ölüm yakamda
Okyanusuma atın beni, huzur bulayım, kaybolayım içinde dünyanın lanet pisliğinden uzakta
Gözlerime maviliğini bulaştır her bakışında orda saklanıyım etrafımda çokça tuzak var..
Yaklaşmayın yanıma ! Ötemde durun azcık..Tükendim insanların yalanlarından tümü haksız.
Yanında destek olur sana şimdi çoğu kalsın, kim demiş acıyla beslenen bitki kurumazmış..