Bazen başlaman gerekir herşeye yeniden;
Artık önemli olmamalı ne gidicek olan ne giden.
Anla sen yazar kelimem, gözlerim yolunda,
Hiç kimsem olmasın yar sadece sen geri gel.
Ve yaktım bir ışık bu karanlığı yık artık,
Hadi aydınlatsın lanet odamı yüzündeki sıcaklık.
Ben sildim suratımdan tüm hüzünleri kızarsın diye,
Eski hatalarını dahi düşünmeyi bıraktım.
Hayatımda hiçbirşey yaşanmamış sana kadar.
Anladım sen inerken bi melekçesine arabadan.
Bekler bu salak adam bi gülümsemen yeter.
O an bütün önemini kaybeder bak haftalardır aramaman,
Oturmaktayım bi başıma gözüm umuttan kararmış.
Şuan kış olsa dahi günüm dün unutmam bahardı.
Biliyorum ki gelir geçer tüm bu buhran zamanı,
Sen geleceksin belli çünkü tüm bulutlar dağıldı..
Nakarat;
”Aslında açık ve net bulutlar arkasında geleceği beklemek;
Sebebim sen olursan ölümü beklemek kolay. ”
Nesin sen be kadın?
Nedir söyle esen bu rüzgar?
Ne gölge eken bu güz kan,
Ne mutluluk ne huzur var.
Yağsa dahi bulutlar,
Ben gün yüzünü unutmam.
Ve istediğim tek şey ıslak yanaklarımı kurutman,
Gülünce bir tutam saç düşer kadınım alnına,
O anda herkes aşk’ın güzel tadını algılar.
Sen gidince yarim benle tutar yasını şarkılar.
Bir gelsen hayat sererim ayaklarının altına.
Bir yanım utangaçken yar,
Bir yanım deli dolu
Gözlerinde çiçekler dudaklarında peri tozu.
Bu yüzden seviyorum ben bu yüzden seviyorum,
Bi gelsen affedipte bütün dünya benim olur.
Sana güzel resimler çizdim kendi dünyamda,
Hayalin mutluluğumu süsledi her canlı,
Varlığından yoksul olan günleri ben yaktım;
Çünkü sen gidince burda tüm gemiler battı..