İyi ki varsın ben içi doldurulmuş bi yalandım.
Yokluğun bi anda yoktu yokluğun sigaramdı gel.
Bana mı dert? varlığın düştüğümde kaldıran bi karanlık el.
Senle açar güneş, senle yağar yağmur,
bu zalim sade senle yanar dağ olur.

Aşk bi kış bi bahar mağdurum.
Bir çaresi yok zaman zarfımın.
Herşeye rağmen insanoğlu bi kapatma sahasına kapat.
Sakın ha bırakma yakamı tut beni.
En anlamlı noktasındasın son buklemin.
Doğrudur fazlasıyla düşünmek suç değil.
Tek hatamız aşktan önce öğrendik sürtüşmeyi.

Nakarat (Kamufle)
bi kara kutu gibi ömrüm mesafeler
giderek artarken bu gönlüm seni arıyor
kendimden saklanmam ne farkeder ki nedensiz.

Nerdeydim merak eden var mı?
yarım cefa çeker, at bi adım teraneden zorlama felakete
katleder ismimi sahte onca tanık cenazede
yenilmez bu rap size lan en fazla berabere!
benim farkım belli olur, sanma halkın dediği olur
eğer konu hiphopsa artık benim dediğim olur!
yolun başı derken koptu benim başım
erken gibi sanat için sonun acı sazan gibi yumurtladın
ama yok bi solungacın, bil ki yolun sonundasın
laptopun başındasın, sevmesende karşındayım
istediğini söyle kaşar beklentim yok daha!
Allah’ım mustafa ( kitabım kemal paşa )
omza konar her an bacak pompa forza
delik açar kıçım döner kasa pompadan!
söylesin gören bana benden iyisini
işlerim beati sanki ören bayan farkımız
ben gömen adam bak! dalgayı gören yanar
kokla yanında yat belli olmaz yarın hayat
aldatır alır kalan kocaman sıfır sana
hayallerin peşindeyim Oueens’ Brooklyn
sanma ki gerçek olur turistim yok bir evim
hadi gel bu hayaldende kolayca vazgeçelim
yok istanbul gibi, ama beni mersinde defnedin!

Verse 2;

Kelime yapar o pezevenk gözümün içine bakıp aranır
akıma kapılım akarım manita taradı ba ba ba bak!
o kafanı yaralı bırakıırm sen yine de yalan atarsan kaderin bi pakt
daha bi farklı pat’ bu rap’te bana bul bi taht!
yeni stil, yeni rap, ve teknoloji gibi hep
bi tek modelim unlımıted kafiyem bor bereli!
inan ki rap yapmamım aslında yok nedeni
rap istiyor beni bense hayalimde bir milyonerim
kafamda para var parayla patron
tom ve jerry kovala kaçmasın bu patronluğun çok bedelli
hiç suçlama beni para kafamda herkes gibi terörün kendisi!
parça bu kadar değil kolay bitti sanma o kadar
flexin büyür kütlem olur o sao paulo kadar!
içinde top olursun bense bir bando  kadar etkiliyim,tepkiliyim!
herşey benim lan o kadar
bıçağımı rambo yapar tek başına salto atan kitlenizse
rap yerine tek başına tango yapar
akıllı ol yumruk fora göstermek maksat ona
benim gibi gözükmez ne koysanızda arka fona

bu hip hop lan bak!
kim içinde meleğim
hiç sorma bugun kimi dinlemeliyim?  x2

Duyduğum kadar değilmiş.
Sanki fazlasını da bilsem birşey değişirmiş gibi gelişti.
İnsanlar anlatırken kapattım gözlerimi.
Yapmam dedikçe yaptım öyle kendimle çeliştim.

Aslında demiştim baK biten birşey varsa benim.
Getirdim sonunu böyle kendimce karar verip.
Gün geçip terse döndü herşey belki güldüler.
Gitmekten bahsedersek bir gün anlarsın belki beni.

Görmek için bakmaya ne gerek var?
Yüzün kaplamış yüzümü.
Denedim çıkarmayı. Kaybedip yolumu ölmedim ki hayret.
Şimdi bana gülüyorlar da seni bilmiyorlar ki gülüm.

Yine kendime söylediklerim, dinledikçe gül.
Sahte sözlerine kanmam bu defa.
Düşünüp seni her gün özleyip,
Yine kendimi senin yerine koymam bu defa.

İstediğin neydi veremediğim? Bir de suratıma bakıp ta bana dediğin şey;
‘bırak ta keseyim bileklerimi sen olmazsan ben kime giderim?’
Kimdesin o zaman? Yanımda döktüğün gözyaşları gerçekse.
Şimdi kimlesin o zaman? Yanındaki de senin için ölsün erkekse.

Kime sorduysam seni mutsuz diye anlatıp hep beni kandırıyor.
Bir kaç gün önce benimdin anlamadım miden nasıl bunu kaldırıyor?
Ne yaptıysam hep senin içindi hiç bencil olmadım dürüst ol.
Daha kaç kere söyleyeceğim sen yokken geceleri kabus saldırıyor.

Bir dahaki rüyama gelme sakın. Bir orada bir burada olmasın.
İçimi döksem yine beni toplar mısın? Ama böyle olmasın sonrası.
Bana senden başkası dokunamaz dedin, ben ki dokunmaya kıyamazdım.
Daha dün gibi, giderken demiştin ‘bir daha sesimi bile duyamazsın’.

Gel, yüzümü soldurma. Bir daha gel yerimi doldurma.
Yine gel yüzümü soldurma. Bir daha gel yerimi doldurma.
Yine yok yerim beni korkmadan yere koy ve git üşüyüp ölsem de.
Ya da çok değil ‘biraz özledim’ de yalan olduğunu bilsem de.
Yine yok yerim beni korkmadan yere koy ve git üşüyüp ölsem de.
Ya da çok değil ‘biraz özledim’ de yalan olduğunu bilsem de.

Kızgın olsam da bütün olanlar beni buradan götürüyor.
Senin bu yollarda soğuk kollardan medet ummanı çekemiyorum.
Çok üzülmedim olsun, seni yine telefon et.
Dönerim kime ne?
Kızgın olsam da bütün olanlar beni buradan götürüyor.

Patron;

Silebilir misin yaşadığımız herşeyi bir günde?
Beni bilirsin biraz deliyim ama içim dışım bir.
İnan bu benim suçum değil.
Mesafeler bizi mahvederken özgürlüğün beni katlederdi.
Bizden önemli birşey yok derdin. Peki niye boşverdin?
Bu kalp acıya bile bir kere alışır. Öğrenirim sensiz nasıl yaşanır.
Bana tahammülün kalmadıysa kalsın, hatıra kutumu attım orada kalırsın.
Hayat bir satranç oyunu gibiydi. Stresli, sonum gizli.
Son umudumdun, şahımdın ama şimdi mat oyun bitti.
Herşey bizim için bir araçtı. Birbirimizdik asıl amaç.
Ama kaybetin kendini sahte dünyanda.
Hatırla eskiyi bir bendim yanında.
Şimdi zehirsin kanımda, değilsin yanımda.
Erirdin adımla, değiştin beslenip gözyaşımla.
Beni benim seni sevdiğimden daha çok sevecektin, bekleyecektin.
Söz vermiştik, vazgeçmeyecektik ama beni kaybettin.
Kızgın olsam da, benim olmasan da günüm ol da doğ.
Ve aşım olmasanda tacım ol başımda, eşim ol yanımda.
Yasım olma. Bizi harcama.

Giderim bütün dünya anlamını yitirmişse.
Giderim bu aynalar başkasını getirmişse.
Giderim karanlıklar güneşten verimliyse.
Korktuğumdan değil gücüm kalmadı ben ben değilsem.

Dönerim bekleyenim varsa odamın ortasında.
Ayakta pencereden bakıp sade ağlamakta.
İçinde sayıkladığı cümlelerin sonunu getiremezken,
Aniden kapının çalındığı duyulmakta.

Bilirim umutsuzca beklemeyi.
İhtiyacın had safasındayken bile yok demeyi.
İnsanlar çok garip, sanki herşey elde edene kadar.
Söyle beklediğine değdi mi?

Giderim bu kez bekleyen sıradanlaşır.
Çünkü, bilirim ona da ayna artık başkalaşır bir gün.
Giderim fakat arkama bakarım belki de.
Pencereden uzaklaşır bekleyenim gizlice.

Nakarat;

Giderim buralardan bugün.
Ya da dönerim kaldıysa yüzüm.
Ne bulurlar ne sorarlar yoktan görüp.
Düşünürsem sabretmeyi, ne zamanım var ne gücüm.
Sorsam ne yalanlar anlatırlar bugün.

Rapozof verse;

Şimdi gitme zamanı.
Artık unut ne yaşadım ne yaşadın.
Aşk mahkum olmaktı kirpiklerinde.
Bir ateş düştü içime bakma öyle.

Bırak gideyim ölüme barışığım.
Sus! Konuştukca yanıyor canım.
Unutursun sana koymaz bu veda.
Yüzün uzaklaşıyor her adımda.

Elbet bir gün biz de buluşuruz derim.
En büyük düşmanım sen değilsin benim.
Kaldırdığım her kadeh sağlığına.
Ben herkesi affettim kendim dışında.

Hoşçakal düşlerim, hoşçakal sevdiğim.
Hoşçakal nefretim, hoşçakal hoşçakal.
Hoşçakal yarenim, hoşçakal yarınım.
Hoşçakal nefesim, hoşçakal.

Geçerken yıllar önümde ayna, gülüyor.
Sanki ben değil bir başkası.
Derken kalan yarısı da inancın, fayda etmez.
Kaybolan zaman değil, elimdekiler.
Bu gece sanki bana gün doğmamak için direniyor.

Kurduğum hayalin öncesinde yaşamam gerekenlerin ortasındayım.
En içimde kalan onu toprağa koymadan önce unuttum elini tutmayı.
Kimileri monotonluk derken kimileri kalır hayatta kıl payı.
Benim için hayaldi alamadan büyüdüm rüyalarımdaki sarı uçurtmayı.

Korktuğum her günü getirip aklıma gülümseyip kalkarım bu yataktan.
Yerleri çamurlu o sokaklar şimdi keşkelerim için bir anahtar.
Bir gün seversen, onda kendini bul. Ama o bile görmez yok olduğunu.
Ya da kim bilir, ölmeyi unuturken yaşamak dedikleri belki de bu.

Nakarat;

Dünya dönüyor içinde yalanlarla.
Kimse sesini duyamıyor.
Yollar geçiyor içinde kalanlarla.
Kimse kendini bulamıyor.

Defkhan verse;

Nereye kaçsan hep aynı, peşinde tuzak.
Yola çık hadi sıla yeterince uzak.
Ve tamamı yalandan eritme yumak.
Unufak parçalara kesildi bu kalp.
Sar yaramı çabuk, Def’in kolları kırık.
Ulaş bana betonu, duvarları yıkıp.
Beni sor bana, dar alanı çok kalabalık.
Çok denedik hayatla bir dost kalamadık
Yaradana arz, O da sabrı dener.
Yüreğimdeki sevgiye saplı keder.
Sözüm ona sana değil, gemi battı gider.
Düşman savaşı soğuk ve kanlı sever.
Çek, bu bir gerçek; hepsi yalan.
Dünya düzeni yıkar beyni paşam.
Bak anlamadan eridi gitti zaman.
Düştüm eline ve kesildi kafam.
Gördüm, yaşadım üstü kalsın.
Bana bugün lazımdı dünkü aklım.
Yere düştüm kanadi yaram küstü şansım.
Dürüst savaştım, bana güldü hasmım.
Dost dediğin orospu. Günlük, anlık.
Beni sırtımdan vurdu, düştü gardım.
Bırak bir derdi kederi gürültü yapsın.
İhaneti gören üzülür mü sandın ?
Düşürüldüm, kalktım inadina sana.
Geldin, biraktin ihaneti bana.
O sevgini yaktım kıyafeti kara.
Bir öyle bir böyle, idareli kafa.
Dürüstüm aslan ve kaybediyorum.
Bana düşen haktan da pay veriyorum.
Hesap basit, iş kesat fuck it.
Bu ömrü baştan bir say geri koçum.

Bizim sokağı bilirsin işte tam başındayım.
Tek başına da çekilmez bir kulaklık takılmalı.
Bir tur attım ve bulamadım yapacak bir şey, duramadım.
Gidip bir görmek istedim evinin yolunu yarıladım.

Belki de taşınmıştır ilk gününden hatta.
Hatırladın mı taş atmıştık bizde kaldığın akşam ?
O günden sonra bakamamıştık annesinin yüzüne.
Çocukluktan geriye kalan her şey böyle olsa keşke.

Neyse, sonunda geldim yıllar sonra aynı yere.
Oturdum karşılıklı bakıştığımız merdivene.
Düşündüm, hissedip te pencereye çıkar mı?
Beklemeye koyulmuşken kulaklığımı çıkardım.

Gördüm başa döndü her şey. Dediklerin doğru çıktı.
Yanılsaydın keşke, olsaydın.
Burada her şey aynı. Geri dönmen için ne çok sebep var.
Üstelik umutlandım. Keşke duysaydın.

Bir saate kalmadan açıldı perde.
Dedim ki iyi ki gelmişim O bıraktığım yerde.
Korkmuş gibiydi aniden çekip kapattı perdeyi.
Etrafa bakındım yanlış mı geldim neredeyim?

Ayaklandım birden yanınca apartman lambası.
En tedirgin olduğum şeyse değiştiğimi sanması.
Dört kişi çıktılar kapıdan önce kendisi,
Sonra bir çocuk bir adam ve arkasından annesi.

‘Beklemez’ dediğin o an bir daha geldi aklıma.
Dost doğru söyler demiştin ben sade gülmüştüm sana.
Az önce geldim eve, olanlar aynen böyle.
Gözümle gördüm işte sen de gelme üstüme.

Seni de bu yüzden kaybettim zaten beş yıl önce.
Ne yapacağımı şaşırmıştım kaza yaptılar deyince.
Ecelin oldu benim için kaçırdığın o araba.
Hiç şaşırma bu aralar çıkıp gelirsem yanına.

Gördüm başa döndü her şey. Dediklerin doğru çıktı.
Yanılsaydın keşke, olsaydın.
Burada her şey aynı. Geri dönmen için ne çok sebep var.
Üstelik umutlandım. Keşke duysaydın.

Bak, yine akşam oldu burada.
Kararınca binalar, yıldızlar yerine seni koyunca çok bu dünyaya.
Bir elinde gül ne fayda, diğerinde günahlar.
Gördüklerim tonlarca yükleri koydu sırtıma.
Bir elinde gül ne fayda, diğerinde günahlar.
Gördüklerim tonlarca yükleri koydu sırtıma.

Korkma ben buradayım. Birazdan akşam olmuş olur.
Gitmem istersen bırakmam bu gece gözyaşlarım toprak olur.
Üşürsen orada seslen, saniye sürer gelmem.
Hiçbir zaman dönüp gitmem sen orda gülümserken.

Etrafta kimseler yok, uyumuş bekçi sızıp.
Sineklerin vızıltısı, biraz da senin sızın..
Hiçbir şey yememiş olmam aklıma dahi gelmez.
Gittiğinden beri öğünlerim bir ekmek kırıntısı.

Şu an ne kadar huzursuzum anlatamam.
Yine de suçun değil gücendiğimi sanma sana.
Güneşim ol demiştim odamın ışığı yanmasa da.
Aslında gitmediğini şu insanlar anlasalar..

Utanmasam ağlarım şimdi güçsüzüm sanarsın.
Azrail sana cömert te benim önümde niye kararsız?
Yoksun diye bırakacağımı düşünme.
Bir gün vazgeçtiğimi görürsen eğer gözlerim kapansın.

Bak, yine akşam oldu burada.
Kararınca binalar, yıldızlar yerine seni koyunca çok bu dünyaya.
Bir elinde gül ne fayda, diğerinde günahlar.
Gördüklerim tonlarca yükleri koydu sırtıma.
Bir elinde gül ne fayda, diğerinde günahlar.
Gördüklerim tonlarca yükleri koydu sırtıma.