Ar’dan mahrum şehrim, bide senden yoksun deniz, Bide senden kolaydır hüznümü çizmek zaten mutluluk deniz’e sonsuz gelir. Gözlerinle tek saniye senelere dek anla içten değil bırakıp gitmen beni, Tozla kaplı bir hayalde görmedim hiç pembeyi. Benden sonra içinde bulunduğun kalp’lerin haddi var hesabı yok, Arada soruyorum kendime aşk denilen saf insanlığıma ne sağlıyo? ( ne! ) Ağlarken ben kağıda döktüğüm cümleler sağ ben araf bir halde, Yazarken dökülen her satıra ..











