Beni bırakıp gideli sen sözde yerini kaç kadın aldı
aksine ben hep bizi yazdım onlar beni başkası sandı
gidişinden ziyade hiç gelmemiş olsaydın aşka susardım
gittin , bi kalem bi de seni beyaz kağıtlara yazması kaldı
yazması kaldı yazdıkça seni insanların aşkları doğdu
onlar mutlu yanımda yoksun diye gözyaşlarım akşamı boğdu
ah be annem oldu mu böyle söz de büyüyüp adam olucaktım
gece gündüz bi güzelin yoluna şarkılar döküp yaşlanır oğlun
o güzel gelmez gel desemde hayatım yazarak geçer gider
ve son bi buse konar yanağına acıyı katlamayı seçer giden
koklayamadan ölmek seni düşündükçe tüm neşem biter
sevgilim; olmadığın bi hayatın içinde ecel mi dert
değil hiç olmadı hiç dolmadı yerin ben hep senin oldum
olmayışın burktu yüreğimi sanki biri menekşemi yoldu
seni yazmak zor değil ama gitme demek beni yordu
bakma onca şarkıya sen ben hep yalnızlığa sesleniyordum
Nakarat;
yine bana yalnızlık yine aynı huzursuz gecem
al beni yasaklarından ayır bırakmaa
yine aynı akşam yine aynı telaşlarr bize kıyıp gittin anlamadım
mutlu insanlar izledikçe yandım